Klasy akumulujące i dystrybucyjne różnią się tylko losem dywidend i odsetek. W naszych danych TER jest identyczny w 472 z 493 funduszy: decydują potrzeba dochodu i podatki.

Komitet inwestycyjny wymaga od każdego pomysłu trzech potwierdzeń: ceny, katalizatora i trendu. W naszych danych tylko 7% koszyków przechodzi wartość i trend.

Margines bezpieczeństwa chroni przed własnym błędem wyceny, więc musi go przewyższać. U nas co szósta akcja jest o jedną trzecią poniżej wartości: dlaczego to nie wystarcza.

92% cen docelowych leży powyżej kursu, a tylko 1,1% rekomendacji zaleca sprzedaż. Dlaczego przedział z horyzontem mówi mniej i myli się rzadziej.

Sprzedawać zwycięzców i trzymać przegranych, gonić za tym, co właśnie wzrosło: sześć powtarzających się błędów i spisana metoda, która je rozbraja.

Przez półtora wieku rynku wpłata jednorazowa wypadała lepiej w 71,5% przypadków. Ale rozkładanie nie zmniejsza prawdopodobieństwa straty: 27,1% wobec 27,8%.

Co naprawdę zawiera deklarowany koszt ETF-u, czego nie obejmuje i dlaczego dwa fundusze na ten sam indeks mogą kosztować dziewięć razy więcej.

Co zawiera zgłoszenie 13F, czego w nim nie ma i z jakim opóźnieniem przychodzi. Oraz co się dzieje, gdy kopiuje się spółki najczęściej trzymane przez fundusze.

Przychody, marża operacyjna, zysk, przepływy pieniężne, dług i kapitał własny kontrolują się nawzajem. Gdy jedna liczba mówi co innego, właśnie tam trzeba patrzeć.

M-Score Beneisha, Z Altmana i F-Score Piotroskiego czytają sprawozdanie finansowe, by wcześnie wykryć kłopoty. Co naprawdę mówią i dlaczego jeden wskaźnik nie wystarczy.